San Baronto
Patrono dei ciclisti per tutte le Diocesi Toscane
Dit is 'em: bronzen beeld, 13e eeuw
Op 7 april 1995 verhieven de bisschoppen van Toscane, in vergadering bijeen te Florence, San Baronto tot beschermheilige van ons, wielrenners, voorzover woonachtig in één der bisdommen van Toscane.
Het begeleidend schrijven luidde aldus:
Dank u, Heer dat u mij van de fiets heeft doen houden
Dat u mij het gevoel van vrijheid geeft op de wegen der wereld
Dat u er voor zorgt dat ik tijdens de vermoeienis van het trappen
Niet alleen ontsnap aan mijn verplichtingen
Maar ook dat het mij vervult van dankbaarheid voor de schoonheid van uw schepping,
en voor het leven en het vertrouwen dat u me alle dagen geeft.
Dat ik een bron van goede werken moge zijn jegens diegenen
die moe en moedeloos zijn.
Help mij, Heer om passende woorden voor hun te vinden
zoals het me lukt om de juiste versnelling te vinden tijdens de klim
Ik hoop, Heer dat mijn geloof altijd door u zal hernieuwd
Zodat ik mijn leven kan afsluiten met een sereen geweten
Dat ik mijn plicht heb gedaan als fietser en als christen.
__________
Wie is dat dan wel, die Baronto, en wat heeft hij met wielrennen te maken?
De Heilige Barontois van de vroege middeleeuwen. Hij werd geboren uit een gegoede familie te Limoges. En wel in de regeerperiode van de Merovingische koning Theodorus de Derde (673/75-691). Diens voorganger koning Clovis bekeerde zich in 496 tot het katholieke geloof. Merovingische koningen brachten het 'ware geloof' ook tot in onze contreien. In de loop der tijd zijn in Nederland op vele plaatsen typische grafvelden opgegraven, onder meer gekenmerkt door rijke grafgiften, zoals te Rhenen, Wijchen en Bergeijk. Logisch dat die ook in België zijn gevonden. Maar daar had San Baronto vermoedelijk allemaal geen weet van.
De San leidde voordat ie San werd geruime tijd een liederlijk leven van zondige pleziertjes, maar daar kwam na een hevige koortsdroom een einde aan.
Verkwikt en gezond weer opgestaan uit een koortsige bijna dood-droom met optredens van zowel aartsvader Abraham als enkele duivels bekeerde hij zich tot het katholicisme. Hij werd monnik. Pelgrimstochten brachten hem in Toscane waar hij in de heuvels van Montalbano een kluizenaarsleven aanving. In de buurt groef hij met zijn blote handen een bron uit. Kom daar nog maar eens om... Het is de plek waar in 1995 een monumentje werd opgetrokken, een renner in volle inspanning op de klim voorstellend... In de 11e eeuw werd op de plek waar hij zijn kluizenaarsleven leidde te zijner ere al een eerste kerk gebouwd. Later groeide die plek uit tot een gehucht van bescheiden omvang, en kreeg de naam San Baronto. Tegenwoordig is San Baronto een onderdeel van de gemeente Lamporecchio (Andrea Tafi!), en ligt dicht bij Vinci, het geboortedorp van.... Leonardo , provincie Pistoia.
Het monument bevindt zich bijna aan het einde van de fraaie, 6 km lange klim naar het plaatsje. Aldaar is enige steun 'van boven' meer dan welkom. Is het daarom dat de San de patroonheilige van alle wielrenners in alle Toscaanse bisdommen is geworden? San Baronto wist uiteraard geen bal van wielrennen. Na zijn bekering zou hij louter te voet gaan. In de loop van maart hoop ik weer een rondje over San Baronto te kunnen rijden. Eens zien wat San Baronto met mij voor heeft.... als ongelovige. En ik mag toch hopen dat ook niet-Toscaanse fietsers op zijn steun mogen rekenen.
Komt het nog tot een Voorjaarsnota? Met het gekibbel binnen het Kabinet, en de giftige combinatie met asociale media (Wilders) zou je denken van niet;
Nieuwe partij op links? Niet nodig. Geen beter nieuw verhaal dan het oude verhaal, over solidariteit en zo (John Jansen van Galen, radiocolumn OVT, 9 februari);
Vandaag maar weer even de hippocampus geprikkeld - tegen Alzheimer;
De hersenen van twaalf overledenen met dementie bevatten vele malen meer microplastics dan gezonde breinen;
Gaza vakantieoord? .... er komt geen einde aan de tristesses in de wereld;
Bron: Corriere della Sera, 7 februari
Gaza de riviera van het Midden-Oosten? Moet er wel eerst veel gezuiverd worden, puin en etnisch;
Hoe harder Amerika beslag legt op Groenland, hoe groter de kans dat Rusland Spitsbergen op een dag schaakt. (Column Carolien de Gruyter NRC 17-1);
De Franse keizer Napoleon merkte op: ‘Religie is wat de armen ervan weerhoudt de rijken te vermoorden.’ ;
Kabinet vindt helmplicht en minimumleeftijd voor fatbikes niet nodig... (5-2). Beetje dom van minister Madlener: binnenkort toch weer een aantal PVV-stemmers minder;
Opkomende nieuwe virussen: Als het normale leven van een virus of bacterie wordt verstoord .... worden de rapen gaar;
Dicht op elkaar gepakte gastheren doen ziekteverwekkers (bacteriën, virussen) gedijen;
“The pandemic clock is ticking,” Osterholm said. “We just don’t know what time it is.” (Dr. Michael Osterholm, director of the Center for Infectious Disease Research and Policy at the University of Minnesota);
Een goede populist zou twitteren: hier gaan burgers dood, pak die geitenhouderijen aan, nu. Column Sheila Sitalsing, VK 8 februari 2025;
Je hebt de Middeleeuwen, de Gouden Eeuw.... wij leven in de Vieze Eeuwen, of volgens Theo Bakker in de Eindtijd;
Nederland heeft, in tegenstelling tot wat vaak wordt beweerd, géén ruimteprobleem. Wel: irrationeel ruimtegebruik. Column Frank Kalshoven, VK
Peter Middendorp column 15-1: het gaat razendsnel de verkeerde kant op met het klimaat – elke week worden nieuwe records gebroken, Californië brandde onlangs meer dan hevig, in de winter. Toch hoef je maar ergens te komen of de radio aan te zetten en je hoort mensen vertellen dat ze binnenkort gaan skiën. En komende zomer weer een eind weg met het vliegtuig. Dat zijn toch twee lichtpuntjes, zeggen ze, bij alle somberheid. Dingen om naar uit te kunnen kijken;
Met het democratisch gehalte van de huidige tycoons is het nog veel slechter gesteld dan in februari 1933. (Column Tommy Wieringa, VK 15 januari);
De zin waar het om gaat, is deze: 'Het kostte de tycoons blijkbaar geen enkele moeite om de ondergang van hun democratie te financieren'. Dat gold in de jaren '30, nu gaat het ook die kant op (idem);
Slechts 30 van de 745 wateren in Nederland voldoen aan de Kader Richtlijk Water;
'Het RIVM concludeerde dat de waterkwaliteit in veel gebieden 'niet goed genoeg' is. Het drinkwater raakt vervuild door bestrijdingsmiddelen en de grote hoeveelheden mest die boeren uitrijden. Ook medicijnresten en lozingen uit de industrie, zoals PFAS, verontreinigingen het water. De waterkwaliteit is inmiddels zo slecht dat Nederland de doelen van de Europese Kaderrichtlijn Water (KRW) niet gaat halen;
Er kan hier gelukkig wel meer niet, er komt een tijd dat we dat als een van de grootste verdiensten van het kabinet-Schoof gaan zien. (Marcel van Roosmalen, column NRC 23 januari);
Hedde drugs op? Snuift u wel eens een lijntje? Of zit u meer aan de XTC-kant? Hoe ook, dan bent u (mede)verantwoordelijk voor zware drugscriminaliteit, en ook nog eens voor de vernietiging van de natuur;
Hij was ervan overtuigd dat mensen als individu allemaal van goede wil zijn, maar dat zij zich in massa’s konden verliezen in verwoestend kuddegedrag. Bioloog Gerrit Jan de Bruyn (1932-2024);
De mens is de enige aap die zich kan verbeelden dat hij geen aap is. Idem;
Er is nog geen datum voor de Nationale Whatsapp-overstapdag;
In recent historisch onderzoek wordt beschreven hoe het verval van het Romeinse Rijk waarschijnlijk werd bespoedigd door hoge loodconcentraties in de lucht, hetgeen een gemiddeld IQ-verlies van twee à drie punten per individu opleverde. Ondanks de hysterische vooruitgangsaanspraken zal de toekomst uitwijzen dat big tech ons vooral dommer en onmondiger heeft gemaakt; dat het lood van Romeinen de sociale mediatechnologie is van nu. (Tommy Wieringa,column VK 15 januari);
Enkele jaren geleden bezocht ik, samen met vriend Riccardo, tevens onze dierenarts en collega-uiloloog, met enige (lage) regelmaat een thuiswedstrijd van de lokale voetbalclub. Ze speelden in Serie B, vooral de treffens met aartsrivaal Pisa waren een belevenis. 'Wie niet danst is er een uit Pisa', zo klonk het op de Curvo Ovest, de plek van de harde kern onder de supporters.
Op de Curvo Ovest bewaken ze een geloof
Ik moet zeggen: een hele ervaring zo tussen het ruigere deel van het publiek een wedstrijd volgen, in de verstikkende clubgereleerde gekleurde rook. De club is inmiddels omlaag gevallen naar Serie C, het derde niveau hier in Italië, alwaar het een nogal kwakkelend seizoen beleeft. Veel problemen, wel/niet nieuwe eigenaar, het lijkt Vitesse wel.
Lang heb ik gedacht dat ik de enige (eenzame) Hollandse Hooligan van de club zou zijn. Dat gaat niet langer op. Enerzijds ben ik als zodanig afgetreden, anderzijds is er in 2022 een bondje ontstaan met.... de Ultras van Almere City FC. Hoe dat zo is gekomen leest u hier.
Muuropschrift in Lucca
Geen tifoso meer zijnde heb ik toch onlangs op uitnodiging van Riccardo het aardige museum onder de stadiontribune bezocht. De club, opgericht in 1905, kent een rijke geschiedenis. Acht seizoenen speelden ze in de hoogste klasse, Serie A, voor het laatst in het seizoen 1951/1952.
Shirts, bekers, vlaggetjes, wat niet al....
Al slaan veel Italiaanse voetballers nog steeds een kruisje voor de aftrap, zo vroom als vroeger zijn ze tegenwoordig niet meer. Op onderstaande foto uit 1948 is de selectie van FC Lucchese op bezoek bij Paus Pius d'n twaalfde in het Vatikaan.
Met de Sars-Covid19-pandemie ofwel de 'Corona- periode' nog vers in het geheugen (wereldwijd circa 7 miljoen doden) is het wachten nu op iets nieuws uit de viruswereld met een vergelijkbare impact, de Next Big One. Zo'n beetje alle mensen die er voor hebben doorgeleerd (virologen, epidemiologen e.a) zeggen: die NBO komt er, alleen wanneer, dat is even de vraag.
In de natuur komen talloze virussen voor, zonder dat wij er verder weet of last van hebben. Welke daarvan zou(den) ons pijn kunnen gaan doen? Dat zal vast een zogeheten RNA-virus zijn. Ebola is er ook zo een. Die zorgt af en toe voor lokale uitbraken in bv. Congo, om dan, raadselachtig genoeg, weer met de noorderzon te verdwijnen.
RNA-virussen hebben een flexibel genetisch bouwplan, goed voor een snelle evolutie en aanpassingen aan nieuwe gastheren. Zeker in het tropisch regenwoud gaan heel veel virussen rond. Allerlei diersoorten kunnen gastheer zijn; vleermuizen, waarvan in de grote wouden heel wat verschillende soorten voorkomen, zijn op dat punt wel het meest bekend. Maar bijvoorbeeld chimpansees en gorilla's, mensapen dus, hebben ook een soort samenlevingscontract met bepaalde virussen. In de ongestoorde situatie gebruiken virussen al duizenden jaren reservoirs in bepaalde gastsoorten, ze leven min of meer in vrede samen. In de loop der tijden passen ze zich voortdurend aan elkaar aan. Eigenlijk net als in een goed huwelijk. Voor het virus is alleen overleven van belang. Al breken ze soms door de immuunweerstand van hun gastheer heen, ze hebben er geen belang bij om hun gastheer volledig om te leggen.
Waar ze wel belang bij hebben is gebruik maken van nieuwe mogelijkheden die zich voordoen. Virussen doen gewoon hun ding, hetzelfde als alle andere soorten in de natuur: iets van hun leven proberen te maken, kansen benutten, de zin van het leven in praktijk brengen: de voortplanting. Om daarmee toekomstige generaties zeker te stellen. Net als de koolmees, de Bengaalse tijger en de mens dat doen. En de wolf. Dat is de mens overigens bijzonder goed afgegaan. Zijn we niet zelf een plaag voor de wereld? We hebben veel gemeen met een virusuitbraak.
En tegelijk zijn we die brave virussen enorm behulpzaam om minder braaf te worden. Verstoringen van het milieu door de mens vormen de aanzet tot epidemieën. Zo bezien zijn de plannen van Indonesië om komende jaren maar liefst 22 miljoen (!!) hectare veenmoeras en tropisch regenwoud om te ploegen voor uitbreiding van de plantage-industrie nogal nefast. Voor de voedselzekerheid, stellen de autoriteiten. Tsja, ik zei het al: de mens is zelf een uitbraak. In het algemeen: we beleven de laatste decennia een perfecte storm van razendsnelle natuurontginning, massale veeteelt, wereldhandel op volle toeren en reizigers overal. Dat geeft talloze RNA-virussen de gelegenheid om wereldwijd te circuleren, en te wachten op buitenkansjes. Het is dus niet zo dat de natuur 'terug slaat', het is een kwestie van virussen gelegenheid bieden kwaadaardig te worden. Die maken alleen maar gebruik van de mogelijkheden hun geboden. Hoe meer circulatie, des te groter de kans dat ze zich aanpassen tot een variant die makkelijker wordt overgedragen. Want dat moet wel even gebeuren, overstappen van hun gewone reservoir naar andere soorten, cq. de mens. De vereiste aanpassing is een kwestie van een combinatie van toeval en onvermijdelijkheid. Toeval, want al hebben we van de meeste aanpassingen niets te vrezen. Onvermijdelijkheid, want net zo goed kan het virus een keer 'raak schieten'. En dan moet het virus na zo'n overdracht ook nog voldoende infectueus zijn. Als onze vriend dan ook nog de aanpassing vindt om van mens tot mens over te gaan, ja, dan zijn de rapen gaar: een nieuwe pandemie.
Vogelgriep virusdeeltjes in geel
De grootste zorg gaat momenteel uit naar het vogelgriepvirus, ook zo'n RNA-virus. In Nederland welbekend vanwege de slachtingen in de pluimveesector. Dit virus is al in staat om op de mens over te springen. In Amerika zijn inmiddels al een kleine 100 infecties bij de mens vastgesteld; vanuit geïnfecteerde kippen èn koeien. In Louisiana heeft zo'n oversprong al geleid tot een overlijden. Tot nu toe zijn nog geen besmettingen mens-mens vastgesteld, hetgeen bij Sars-Covid (Corona) op zeker moment wel ging gebeuren. Maar als het vogelgriepvirus op ruime schaal kan blijven rondgaan in de pluimveesector kan ie zomaar bij toeval een aanpassing vinden die ook dat probleem (voor het virus dan) kan oplossen.
’
Er zijn naast de vogelgriep nog andere kandidaten voor toekomstige gezondheidsellende, Maarten Keulemans gaf in de Volkskranteen overzicht.
En om het nog wat boeiender te maken... de verschijnselen van vogelgriep lijken nogal op de gewone seizoensgriep, de influenza die momenteel in Nederland, België en ook Italië tot epidemie is verklaard. Dat vergroot wel de kans op missen van vogelgriepgevallen, als je er als arts niet op verdacht bent. Tot slot van dit vrolijke verhaal .... bij gelijktijdige aanwezigheid van het vogelgriep- en influenzavirus in een persoon kunnen die twee heel verschillende virussen in principe wellicht genetisch materiaal uitwisselen richting iets geheel nieuws. Mogelijk worden de rapen dan wel erg gaar. Gelukkig is er veel geleerd van de Coronaperiode, er wordt volop gescreend op nieuwe mogelijk problematische virussen.
Terug in de Tijd... van Baarn tot Ethiopië
In 1972 deed ik in het kader van mijn studie biologie een maand of 7 zogeheten doctoraal onderzoek op het Plantenziektenkundig Laboratorium Willie Commelin Scholten te Baarn. Dit lab was verbonden aan de Uiniversiteiten van Amsterdam en Wageningen. De ligging ervan was ietwat pikant te noemen: schuin tegenover de villa waar zich de Baarnse Moordzaak heeft voltrokken, de Villa Canton.
Samen met vriend/studiegenoot Rob, hij deed ginder onderzoek onderzoek met plantenvirussen, togen we elke ochtend met het autootje naar Baarn, bij mooi weer en voldoende tijd ging ik ook wel eens met de fiets.
Mijn onderzoeksonderwerpging over de beïnvloeding van schadelijke schimmels op de bladeren van het gewas rogge door goedaardige schimmels en bacteriën, en de gevoeligheid voor het schimmelbestrijdingsmiddel (een 'systemisch' fungicide) Benomyl. Mijn onderzoek behelsde zowel proeven in de kas als in het lab (kweken op voedingsbodems in petrischalen).
Het allermooiste vond ik echter de veldproeven, ik ben toch meer een buitenmannetje. Op de foto ziet u 'mijn' proefveldjes in de rechterbovenhoek. Aan het eind van het seizoen oogstte ik de rijpe rogge, en maakte er thuis lekker roggebrood met rozijnen van.
Ik ben tijdens dat onderzoek heel wat in de weer geweest met dat Benomyl, zowel in de kas, in het lab als ook op mijn proefveldjes.
Dit ter inleiding. Het gaat me verder om dat spul, Benomyl.
C14H18N4O3
De stof is sinds 2001 niet meer toegelaten in de EU. Uit dierproeven was gebleken dat benomyl mogelijk schadelijk is voor de voortplanting bij de mens, en dat het mogelijk misvormingen bij pasgeborenen kan veroorzaken. De AmerikaanseEPAbeschouwt de stof ook als mogelijk kankerverwekkend. Verder is benomyl toxisch voor vissen en regenwormen.
Aan dit leuke spulletje ben ik ruim blootgesteld geweest tijdens mijn onderzoek. En zouden er niet nog restanten in dat roggebrood hebben gezeten?
Het is niet om deze reden dat ik geen kinderen heb. Wellicht ben ik wel misvormingen bij pasgeborenen misgelopen. Of heb ik een pasgeborene behoed voor misvormingen.
Het verhaal over Benomyl brengt me naar Ethiopië. Huhh??
Dat zit zo. Na mijn afstuderen in januari 1976 restte er nog een zee van tijd voordat ik aan mijn (vervangende) dienstplicht kon/moest beginnen. Dezelfde vriend/studiegenoot Rob was enkele maanden ervoor afgereisd naar Ethiopië. Om precies te zijn naar Jimma, in het Zuid- Westen van het land.
Hij ging daar werken bij het Jimma Agricultural Research Center, onderzoek doen aan de koffiebesziekte, veroorzaakt door een schimmel. Relevant genoeg, dat onderzoek: koffie is het belangrijkste exportproduct van Ethiopië.
Rob en zijn 'dolce metà' Tineke nodigden ons uit om een tijdje bij hun te verblijven, in hun huis op het terrein van het onderzoeksinstituut, op een paar 100 m. afstand van een klein dorpje. Met natuur alom. Uiteraard daaronder vele prachtige vogelsoorten (met Jouke de zwarte wouw deden we trucjes), de 's nachts passerende Dzibi (ጅብ,gevlekte hyena), en in het bos om de hoek een grote groep oostelijke franjeaap, ofwel black and white Colobus (locaal: Guereza), en ook groepjes (nogal brutale) groene meerkatten altijd in de buurt.
Een tijdje werd een kleine 4 maanden van ononderbroken gastvrij verblijf. Wij denken er nog altijd met dankbaarheid jegens Rob en Tineke en met veel plezier aan terug. Mede ook omdat het zoveel meer was dan 'zomaar' een vakantie. Het verblijf leverde boeken vol aan herinneringen op, benevens waardevolle inzichten voor het leven, waarvan je het grootste deel niet zo makkelijk (niet!) kunt opdoen tijdens een langer verblijf, ik noem maar wat, op de Veluwe. Het zijn zware woorden, maar dank zij de ervaringen daar ben ik als mens rijker, nederiger en minder stellig geworden. Voor wat het waard is. Ik zou elke menselijke juveniele adult een dergelijke ervaring gunnen. Maar ja, vanwege het milieu kunnen verre vliegreizen eigenlijk niet meer....
We vertoefden in Ethiopië in een revolutionaire periode. Keizer Haile Selassie was net afgevoerd naar het gevang, het nieuwe regime had, zoals dat gaat, steunpilaar 1 (Amerika) ingewisseld voor steunpilaar 2 (Sowjet Unie); in buurland Somalië ging het net andersom. Goh, hoe cynisch is dat! Door het land reizen zat er onder de gegeven omstandigheden niet in (dat hebben we vele jaren later nog eens ingehaald, en kregen toen toch nog een zoon, Muluye). Overal waren wegblokkades van groepen tot de tanden gewapende en meestal ook stevig Khat-gedrogeerde jonge milities. Linke soep, zeker voor makkelijk met vijand Amerika te associëren blanken, pardon, witten, als wij.
Desondanks is het gelukt om een keer meer van het land te zien, toen we met Rob mee konden op dienstreis langs andere onderzoeksstations. Daartoe moesten we eerst westelijk van het Merengebied van de Grote Slenk noordwaarts naar Addis Abeba, en na een overnachting aldaar (met spannend bezoek aan een nachtclub in de sloppenwijk, en de avondklok trotserend) langs de andere kant zuidwaarts. Een ietwat hachelijke onderneming, u zegt het. Maar we hadden alle vertrouwen in de chauffeur van het instituut, Ato (meneer) Adane, en in de meereizende gewapende beveiliger. We werden inderdaad menigmaal tot stoppen gedwongen door ietwat opgewonden 'revolutionaire' types. Maar Ato Adane wist zich rustig en bekwaam van de jongelui te ontdoen, waarschijnlijk met een verhaal dat wij van groot belang waren voor de toekomst van het Nieuwe Ethiopië. Nou ja, we geraakten weer ongeschonden thuis in Jimma.
Grote slenk
Ato Adane was een uiterst beminnelijk man. Hij had eigenlijk nergens last van, behalve nogal erg van voetschimmel. Als werknemer van het onderzoeksinstituut had hij makkelijk toegang tot het ook daar gebruikte bestrijdingsmiddel Benomyl. Onlangs vertelde Rob mij dat hij Ato Adane wel eens aantrof met beide voeten in een teiltje Benomyl. De gevaren van het spul waren destijds onbekend.
Het is niet bekend of de voetbaden hem van zijn voetschimmel hebben afgeholpen. Ato Adane is op aardig hoge leeftijd. Kinderloos.
I mean, what have you got to lose? You know, you come from nothing You're going back to nothing What have you lost? Nothing
_______________________________
Nieuwjaarsnachtfeest op Piazza Santa Maria: muziek en heel kort even bescheiden vuurwerk
Hoofdstukjes (en paragraafjes):
Rond middernacht was er heel kort een beetje vuurwerk bij ons in de buurt
- Oneliners en Citaten
- Van 2024 naar 2025 - de jaarwisseling
- Driekoningen en La Befana (6 januari)
- Doorvrolijken
* Always look on the bright side of life....
* Uitzien naar
** Fiets
** Eenmaal weer in Utrecht
- Nieuwe Buren
- Leuks uit de Natuur
OY/NY 24-25: de gerestaureerde Dom van Utrecht fraai in het licht
Oneliners en Citaten etc.
Eerst spreken we af dat we dit jaar proberen te blijven lachen;
2024: warmste jaar sinds start metingen;
2024: op Schiphol 8 % drukker;
2025: Indonesië gaat in West-Papoea ruim 22 miljoen hectare veenmoeras en tropisch regenwoud omploegen voor uitbreiding van de plantage-industrie. Voor de voedselzekerheid, stellen de autoriteiten;
2025: Los Angeles: Megadroogte>> Megafik;
'Als je stil zit komt de natuur naar je toe' - Rouwkaart Arnold Grijns (1940-2025)/Joep van de Laar (anno nu nog);
Cobra’s en mortieren schrijven ,,,, geen gemeenschappelijk verhaal, ze slopen dat. (Column Jonasz Dekkers is filosoof en politicoloog, NRC 2-januari 2025);
Genocide. Het gaat niet om het woord, maar om de feiten: 42 duizend burgers vermoord in Gaza, onder wie 14 duizend kinderen. Hoe noem je dat? ( Uit "Lexicon 2024', Aleid Truijens, VK
Hoop voor de toekomst ligt bij de jeugd. Was altijd al zo, ook toen Poetin, Netanyahu en Trump jong waren;
He doesn't know anything but he can really play the guitar (over Ritchie Blackmore's schoolprestaties, Zie Highway Star)
2025: Minder/geen coke snuiven, gasten! Scheelt heel veel in zware criminaliteit, ook in Nederland;
'Lees, want de kabouters doen het niet voor je en er is maar weinig tijd, terwijl er veel boeken zijn.' (Guus Luijters (1943-2025);
Geen wonder dat de jonge generatie nauwelijks kan lezen, ze vapen te veel;
Rust, maar geniet met mate – het wordt een uitdaging om te genieten dit jaar. De Speld 5 januari
Als je achterban van knallen houdt, is er gewoon geen denkbare oplossing voor leed van vuurwerk;
Zodra het over vuurwerk gaat, staan de regeringspartijen opeens wat minder achter hun agenten (VK comm. 3-01);
'Het is echt wachten tot onze achterban een motie indient over het vuurwerkverbod', benadrukt VVD-fractievoorzitter Dilan Yeşilgöz.;
Acaciavruchten: olifanten vinden ze heerlijk, en ze zijn ook goed voor uw jiggy jiggy;
Als je een beeldje van Poetin open schroeft komt Stalin tevoorschijn;
Hoe meer je opgaat in een bepaalde identiteit des te minder ruimte is er voor het 'ik' (en voor 'de ander');
Niets zo lastig in de keuken als avocadobeheer;
We leven in een wereld waarin alles steeds sneller vooruit lijkt te gaan - met name de achteruitgang (column Frank Heinen, VK 30-12-2024);
Het volgen van de actualiteit voelt geregeld als het volgen van een tyfoon die ieder moment aan land kan komen, al dan niet in je eigen achtertuin (idem);
In 2024 vaakst gelezen zin: 'Een woordvoerder van het Israelische leger zegt tegen persbureau DPA dat de berichten zullen worden onderzocht. Nooit meer iets over vernomen;
Mooie Mennerszooi: Trump, Poetin, Netanyahu, Bouterse: club van criminele dictators, aangeklaagd, bejubeld en verafgood;
Om met Youp van 't Hek te spreken: 'De meeste levens lopen goed af';
Waren er onder de vuurwerkhooligans ook lui van de elite? Daar zitten toch ook eencelligen bij?
Ik zeg het Frank Heinen na: ga hardnekkig door met kleine, ogenschijnlijk triviale pogingen ondernemen om de dagen van anderen en van jezelf te doorvrolijken: een beter voornemen voor 2025 is moeilijk voorstelbaar;
Maar bekijk ook eens uw eigen klimaatgedrag.
Van 2024 naar 2025 - de jaarwisseling
Wat een feest was het weer! De jaarwisseling in Nederland. Lekker voor 118 miljoen weggeknald. Slechts 2 doden, en minder
dan 30 gevalletjes zwaar oogletsel te behandelen in Rotterdam. Nou ja, verder alleen wat
uitgebrande autootjes, met vuurwerk bekogelde politie en hulpverleners. Gevechten met zwaar vuurwerk tussen verschillende groepen jongeren in de wijk Kanaleneiland Utrecht . Ach, en een
beetje last voor te gevoelige hondjes en katjes. En vogels? Al met al... waar
hebben we het over? Klagen, je houden aan het afsteekverbod? Deugneus! Er mag tegenwoordig ook helemaal niks meer in Nederland.....
Beekse Bergen rond L/NY (foto: Anja Pulles)
Citaat: 'M. was dronken en gaf toe dat hij vuurwerk op straat gooide, maar hij ontkent stellig dat hij iets naar agenten heeft gegooid. Ook zou hij pas later in de gaten hebben gehad dat het om illegaal vuurwerk ging.' Voorafgaand aan oud en nieuw zei premier Dick Schoof al dat er in de huidige Xcoalitie geen voorstanders zijn van een algeheel vuurwerkverbod. En zo'n verbod handhaven, dat kunnen we toch niet waarmaken.
Is het nu een traditie (nee, niet echt!), een ritueel dan? De Koreaans-Duitse filosoof Bang Kul Oen weet het antwoord: Dat komt door de maatschappelijke waarde van rituelen. Daar kunnen we verder mee.
Vuurbal die ontstaat bij de ontploffing van een Cobra 8
De rellen in Kaneilenland komen mogelijk in meerderheid voor rekening van 'tot jongeren met een migratieachtergrond gemaakten'. Geldt dat ook voor de zooi aangericht in plaatsen als Wassenaar, Reusel, Medemblik, Veen, Markelo? Naar het schijnt gaat het daar in meerderheid om gezonde, roomblankblonde Nederlandse (boeren)jongeren die moeite hebben met het delen van onze normen en waarden. Ik heb Wilders dit keer niet horen zeggen dat ze om die reden onmiddellijk moeten worden uitgezet. Het zou me niet verbazen als het goeddeels om zijn kiezers gaat.
Op zoek naar een oplossing. Ik citeer. 'Daarom ben ik ervan overtuigd dat woedekamers juist een zalvend medicijn zijn voor iedereen die op oudejaarsnacht de behoefte voelt zich vol te gieten met alcohol om vervolgens putdeksels op te blazen met zware explosieven' (column Jarl van der Ploeg, VK 4-01-2025). Volgens mij helpen ragerooms niet, daar komen alleen vrouwen.
Ik heb een beter voorstel. Pak alle vuurwerkhooligans op, en laat ze het op een militair oefenterrein op Veluwe, of beter nog: in de woestijn van Nevada in een open gevecht opnemen tegen de shovel- en trekkerterroristen van Farmers Defence Force o.l.v. Mark van den Oever. De partijen worden gecoached door respectievelijk Dick Schoof/ Dilan Yesilgöz, en Geert Wilders/ Caroline van der Plas. Scheids: Marjolein Faber, geestelijk adviseur Pieter Omtzigt en verzorgster/masseuse Mona 'Toetje' Keizer.
De winnaars verdienen een enkeltje naar Mars met Elon Musk, de verliezers kunnen naar de maan met Donald Trump.
Driekoningen & La Befana (6 januari)
Bij ons is 6 januari de dag van Driekoningen, hier is het feest van La Befana. Driekoningen is een christelijke feestdag, waarop men herdenkt dat drie wijzen uit het oosten een opgaande ster zagen en toen op de een of andere manier maar naar Jezus, de pas geboren koning der Joden op zoek gingen. En ze vonden hem in Bethlehem. Door die ster.
Vroeger, ik bedoel vruuger, gingen we met Driekoningen verkleed en wel langs de deuren met een bedelliedje (driekoninge, driekoninge, gif mijn 'nen nieuwen hoed, munne ouwe is veslete, ons moeder mag het nie wete, etc). We zongen met ondersteuning van een zelfgemaakte 'foekepot'. Het betreft een traditie die teruggaat tot ergens in de Middeleeuwen. Destijds werden kinderen op bedeltocht gestuurd als vader weer eens een stuk in zijn kraag had gezopen en er geen geld meer over was 'voor te eten'. Gebeurt nu niet meer, natuurlijk.
In Italië doen ze niet aan Driekoningen, maar aan La Befana. Zoals het plaatje laat zien is La Befana een ouwe heks, maar van het kindvriendelijke slag. Zij komt op haar bezemsteel aanvliegen door de nacht met een zak vol cadeutjes op haar rug. Het paard van Sinterklaas is er niks bij. De cadeautjes worden 's nachts door de schoorsteen bezorgd. Maar alleen bij brave kindertjes. Als dat niet het geval is krijgen ze .... steenkool. Anders dan bij ons stoppen ze hier geen wortel in de schoen (die lust La Befana niet) maar zetten ze een glas wijn neer. Nou, die lust La Befana wel! De kindertjes doorbreken de spanning bij het naar bed gaan met het zingen van het volgende liedje:
“La Befana vien di notte Con le scarpe tutte rotte Col vestito alla romana Viva, Viva La Befana!”
De Nederlandse vertaling is: La Befana komt bij nacht Met haar schoenen versleten en verscheurd Ze komt gekleed op Romeinse manier Lang Leve La Befana!
En dan maar hopen...
Het verhaal gaat trouwens dat de drie wijzen uit het oosten destijds bij la Befana op de deur klopten met de vraag waar ze Jezus konden vinden. Dus dat verhaal van die leidende ster, daar zit vast een luchtje aan. Maar goed, zo is er toch een link tussen beide feesten
Doorvrolijken
* Always look on the bright side of life....
Dat is toch wel een opdracht in een zo'n onheilszwanger jaar. Je volledig afkeren van het nieuws in krant en op TV lijkt me geen goede keuze, het is me te veel Titanic. Dus we gaan zeker proberen iets opbouwends te doen, en om te genieten van de mooiere dingen in het leven, de lichtpuntjes zoeken. Voor een gezonde persoonlijke en maatschappelijke balans. Er valt heus nog heel wat te lachen.
Eerst: eind januari, tussen alle schaatskampioenschappen door, de NK Brood Beleggen!
Dan moesten we het ook maar even hebben over roggebrood. Bestaat dat nu wel of niet? Bekijk de discussie hierover hier.
Ik ga zeker ook door met lekker wandelen en fietsen, het zijn probate middelen om neerdrukkende gedachten te laten verwaaien, demonen, spoken en hang-ups te parkeren; al is dat dan misschien tijdelijk. Noem het van mijn part 'fietsen als vlucht'. Helpt meepesaant prima de uurtjes stuk te slaan.
* Uitzien naar
- Fiets
Vooruitkijkend zijn er genoeg fijne dingen om naar uit te zien. W.b. ons verblijf hier in Lucca het relaxte bestaan, met zijn drietjes èn met vrienden (al of niet het bezit van een fietsje). Het bijwonen van de eerste twee etappes van de Tirreno-Adriatico (10-16 maart) is elk jaar weer keileuk. Als je er van houdt, en dat doe ik. De eerste twee etappes voeren over voor ons, corridori lucchesi, over bekend terreinp tweede etappe vanaf de kust
Maandagmiddag 13 januari wordt het definitieve parkoers van de komende Giro d'Italia bekendgemaakt. Uiteraard is al het nodige uitgelekt. Zo is er is ook een tijdrit tussen Lucca en Pisa in het schema opgenomen. Het is uiteraard geweldig om daar bij te kunnen zijn. Maar helaas.... dat gaat hem zeer waarschijnlijk niet worden. De voorziene datum is 21 mei, en vermoedelijk zijn wij dan alweer terug in Utrecht. Of ik dan wèl de Omloop der Kempen ga redden is ook nog maar de vraag. Alles gaat afhangen van ons reisschema. Staat tegenover dat we in april wat kunnen meebeleven hoe LE-clubgenoot Jaïr de boel hier aan gort komt rijden tijdens weer zo'n volgende megafietsonderneming.
Tot aan ons vertrek zal ik proberen binnen het sociaal acceptabele (lees: wass will das Weib?) zoveel mogelijk kilometertjes weg te fietsen. Nu overigens nog bescheiden afstanden wegens onwillig been.
- Eenmaal weer in Utrecht
In ieder geval gaan we op tijd thuis zijn voor de minstens 30e aflevering van de biotrip (23 t/m 25 mei). Jaarlijks gaat het Biotripgenootschap op stap om ergens de natuur te exploreren en bij te praten over het leven, inclusief de stand van de natuur. Er zit zelfs een wedstrijdelement in: wie voorspelt het juiste aantal soorten vogels dat we gaan zien. In 2024 was de eertse prijs mijn, voor het eerst. Voor mij vormt de biotrip een van de hoogtepunten des jaars. We zijn met 6, in ons werkend leven allen diep betrokken bij het vormgeven van Agrarisch Natuurbeheer. Terugkijkend moeten we concluderen dat de tegenkrachten (lees: de landbouwlobby) veel groter waren, met navenant resultaat... Nou ja, die landbouwlui zijn zich momenteel flink in eigen voeten aan het schieten. (NB. Volgende keer over waar het naar toe zou moeten: kringlooplandbouw).
Het Biotripgenootschap aan tafel (de natuur is mooi, maar er moet ook iets te drinken bij)
Persoonlijk ben ik ook benieuwd hoe het er met onze tuin voorstaat. Bloemrijk for sure en in de straks mogelijk weer hete zomer rijk aan schaduw, voor de nodige afkoeling. Ook fijn om onze familie, buren en vrienden weer te zien, en hopelijk het een en ander aan prettige ontmoetingen te hebben (o.a. vorkjes prikken). Fietsen met de maten van LE/Omroep Max, daar zie ik ook naar uit, ook al omdat ik hier om uiteenlopende redenen in vergelijking met een jaar of 4 geleden niet vaak meer in wat grotere gezelschapjes fiets (wordt nog wel iets beter in maart/april als 'de wereld' naar Lucca komt om hier een weekje of zo te fietsen). Door de jaren heb ik daar veel contacten aan over gehouden, de belangrijkste reden om me met Facebook te encanailleren (etymologisch slaat dat op 'troep honden', het is dat u het weet). Facebook, waar ik schier bij vertrokken ben.
Ongetwijfeld foto Paul, want die staat niet op de foto.
Speciale verwachtingen heb ik aangaande de altijd vrolijke èn serieuze bijeenkomsten met een ander genootschap, nl. het Mestkar-genootschap. Behalve aan discussie over heel vaak landbouw/natuur en de politieke ontwikkelingen gaven (gaven!) we ons ook over aan een wekelijks fietsritje, waarna een of meer hersteldrankjes, maar dat laatste is inmiddels ingestort, de rest niet. Tsja, de ouderdom komt met gebreken.
Tenslotte hoop ik op een gezamenlijk fietsactiviteit met nog een ander voornaam genootschap, bekend onder de naam 'Iets sneller'. Dit genootschap is ontstaan uit de deelnemers aan een reeks straffe fietsvakanties in het hooggebergte van Europa; vrijwel geen col is ons vreemd in met name Frankrijk, Zwitserland en Italië (o.a. 10 Stelvio, 3x Mortirolo). De combi Duitsland/Oostenrijk stond ook op ons programma. Tsja, 'those were the days',verzuchtte vandaag de voorman van dit zeer prettige genootschap.
Col de Sarennes
En de dames en ik.... wij maken er gewoon het beste van.
Nieuwe Buren
Klein bommetje in de Italiaanse kranten vorige week: Elon Musk wil zich hier in Toscane een leuk optrekje verwerven. Hij heeft zijn oog laten vallen op het kasteeltje van Montepò. in feite een versterkte villa met 600 ha grond in de Maremma (Zuid-Toscane). Het gebouw stamt uit de 12e eeuw en, aardig détail, de schrijver Graham Greene heeft er een periode gewoond.
De bazin van Italië, Giorgia Meloni, heeft aangepapt met de 'heren' Trump en Musk. Ze was onlangs op bezoek bij Trump. Ze heeft ook stevig aangepapt met Musk, ze wil namelijk Musk's satellieten gebruiken voor militaire en veiligheidsdoeleinden. Opmerkelijk: Europa is bezig zijn eigen satellietnetwerk uit te rollen.
De deal ter waarde van 1.5 miljard is op handen. Ik vermoed dat hem daarom qua regels weinig in de weg gelegd zal worden bij de verwerving van zijn pandje nabij de plaats Scansano in de Maremma (Toscane). In de streek verlekkeren velen zich al op de positieve effecten van zijn eventuele komst voor de streek. Zelf ben ik vooral benieuwd naar de gevolgen voor de Europese samenwerking.
Triumviraat anno 2025
Ach, wat een boze gedachten allemaal. Juist daarom denk ik de laatste tijd meer dan ooit terug aan mooie herinneringen, daar heb ikgelukkig dozen vol van. Om op te teren, zoals het bezoek met onze beide leendochters Ester en Leta aan Costa Rica. Twintig jaar geleden alweer.
Leuks uit de Natuur
* Natuur of iets anders
Je kan je afvragen voor welk percentage mevrouw de 'Catwoman' nog uit natuurlijke bestanddelen is opgetrokken. Inderdaad, ze vertoont dankzij miljoeneninvesteringen best veel gelijkenis met de een of andere grote wilde kat. Onlangs overleed ze, ik heb niet gehoord van ontploffingen in het crematorium. Mmm, twijfelgevalletje.
Of is het de 'missing link'?
* Wespendief
Dat ook roofvogels serieuze trektochten maken, wisten we al. Op 20 april 2024 vertrok dit vrouwtje Wespendief uit Zuid-Afrika waar ze had overwinterd. Op 2 juni kwam ze aan in Finland. in haar broedgebied. Een reis van maar liefst 42 dagen! Dat wil zeggen gemiddeld zo'n 230 kms per dag! Wat een prestatie!
* Heilige ibis
Vinnik ook leuk: de Heilige ibis heeft de laatste jaren Toscane ontdekt. Het schijnen nazaten te zijn van uit Franse dierenparken ontsnapte exemplaren. We kenden deze schoonheid tot nu toe alleen uit Ethiopië. In Toscane nemen de aantallen van deze als invasief beschouwde soort de laatste jaren gestaag toe, vooral in de winter. Maar ze hebben zich inmiddels ook als broedvogel gevestigd (13 gevallen t/m 2021). Dat is niet tot ieders plezier, want deze 'allochtone' koloniebroeder zit andere soorten een beetje in de weg.
Ik zie groepjes ibissen regelmatig in de buurt, zowel hier vlakbij op de zgn. spalti, de graslanden onderlangs de Muren van Lucca, als ook tijdens mijn ritjes in de velden. Heel vaak zijn dan groepen kleine zilverreigers en enkele grote zilverreigers niet ver weg.
Zicht op Lago di Massaciuccoli
De Heilige ibis broedt onder meer in het Lago di Massaciucoli, waar ik zeer regelmatig op mijn pinaatje passeer. De actuele verspreiding als broedvogel zie je op onderstaand plaatje uit de recente Vogelatlas van Toscane. Het succes van deze prachtsoort wordt hier in verband gebracht met het succes van een andere vreemdeling, jawel, de Rode Amerikaanse rivierkreeft.
Persoonlijk werd ik erg blij van het nieuws (22 december jl.) dat er voor het eerst een otter was gezien in de duinmeren van natuurgebied Meyendel. In 1988 was de soort in Nederland uitgestorven als gevolg van een combinatie van factoren; watervervuiling en een grote overmaat aan verkeersslachtoffers waren wel de belangrijkste. Dat was het sein om te gaan werken aan een Herstelplan leefgebieden Otter. Opdrachtgever daarvoor was de toenmalige minister van Landbouw Gerrit Braks (1933-2017), onder meer bekend van zijn uitspraak: 'wat er nodig is, is een beetje lef'. Samen met vertegenwoordigers van Rijk (ministerie, Rijksinstituut voor Natuurbeheer, Staatsbosbeheer, provincies en natuurbeschermers (o.a. de Zoogdiervereniging) mocht ook ik daar vanuit mijn werk bij de Landinrichtingsdienst aan bijdragen. De meeste vergaderingen hielden we bij mij thuis aan de Stadhouderslaan in Utrecht. Het waren wintervergaderingen en ik stookte het niet heel warm. Klimaat hè.... Maar zodoende werd er niet al te veel gelummeld.
Ter voorbereiding had het hele gezelschap in de voorafgaande nazomer een Ottervakreis gemaakt naar Groot-Brittannië, een fantastisch dierbare herinnering, mede vanwege het aangename gezelschap. Alles betaald door de baas, met als enige voorwaarde het schrijven van een gedegen verslag (1988, De visotter in Groot-Britannië. aspecten van
onderzoek, behoud en beheer, Landinrichtingsdienst,
Utrecht.) . Mooie tijden. Ik herinner me de nogal stormachtige overtocht van Oban in Schotland naar South Uist, een van de Outer Hebrides, genieten! En, daar ging het om natuurlijk, alles geleerd over leefwijze van de otter, en waar je qua inrichting van het landelijk gebied ten behoeve van de otter aan moet denken. De aanbevelingen zijn in de decennia erna ruim geïmplementeerd; de ondertunneling van vele wegen heeft potentieel geschikte leefgebieden onderling verbonden. En zo kon de otter zich vanuit kerngebied Weerribben in Overijsel in alle windrichtingen uitbreiden. Tot nu dus zelfs aan de duinen aan toe!
Wie was hier het eerst?
* Natuurbeleving
Natuurbeleving in Nederland: ginder zit een vogeltje dat verdwaald is
Natuurbeleving in Namibië: Eenzame oryx in de woestijn (foto: Jildou Altenburg)
Natuurbeleving in Namibië (Etosha): groep leeuwen lekker aan het aanklooien in de modder
(foto: Joep van de Laar)
UPDATE 13-1: Bij nader inzien blijken het toch olifanten te zijn....