donderdag 7 februari 2013

Leven is leven, en je moet er doorheen

nb. Blog vertraagd wegens internetproblemen


Terug in Lucca
De eerste bekende die we na aankomst op Pisa Airport ontmoetten was Paladino. Geen wonder, hij kwam ons ophalen. Uiterst hartelijke begroeting, hop, de auto in, op naar Lucca! Wel fijn en makkelijk, met 4 koffertjes.
Rond vieren zaten we alweer in ons vertrouwde appartementje van familie Guidugli. Uitpakken en inrichten, kijken hoe het met internet was gesteld (nog niet zo best). Zonder is het moderne leven schier niet meer te doen. Uhh, moet ie het wel doen, natuurlijk. De dag ging verder heen met handjes schudden, babbeltje hier, praatje daar en wat noodzakelijke boodschapjes doen voor te kunnen eten. Ook het eerste barbezoek bij Julia kon worden opgetekend.

Het boodschappenmeisje in volle inspanning

Dag 2 ging op aan een scala aan noodzakelijkheden. We deden uitgebreid boodschappen en voor het ophalen van onze fietsen waren we een tijdje in de winkel van Paladino waar het als vanouds weer erg gezellig was. Je houdt het niet voor mogelijk, maar hiermee heb ik een vrijwel volledig dagprogramma geschetst. Het Nederlandse journaal en DWDD erbij, en we konden alweer naar bed. De dag leende zich overigens nog niet heel erg voor een eindje fietsen, het regende licht, en dan gaat een beetje Italiaanse coureur er niet op uit.

Op de fiets

Woensdag was een prachtdag: zonovergoten, graadje of 11 à 12. Tijd voor de persoonlijke Toscaanse seizoensopening. In de nieuwe broek van Berry, en verder ook helemaal in Gaul!-outfit.

Met uizondering dan van de pracht WK-sokken van Jasper Ockeloen (hoe hoger de sok, hoe harder de snok), coureur bij Parkhotel Rooding, en vorig jaar nog winnaar van meerdaagse Tour de Namur. Helaas voor Jasper gingen zijn sokken schuil onder de Gaul-overtrekjes. Ik heb er niet minder lekker om gereden. Te merken was wel dat mijn vorm en conditie wat waren verminderd wegens te weinig fietsen in de achterliggende maanden en iets te veel consumeren ook. Daar waren zo wat redenen voor, ik zal er hier niet over uitwijden. Ik zal hoe dan ook nog de nodige kilometertjes moeten trappen hier om het overtollige gewicht er weer een beetje af te rijden om, zij het in de verte, weer enigszins op een wielrenner te lijken. Ja, het streven van de mens heeft iets wonderlijks.....

                                                              Geef die man ook een biertje......

Donderdag was het weer net zo prachtig. Ik heb hetzelfde rondje van 65 km gereden zodat dit parkoers weer goed vastligt in het hoofd. In de vlakke aanloop over Vecchiano werd ik langs de weg begroet door ca. 200 witte Koereigers, 6 zwarte prostituees, en nog een enkele Kleine zilverreiger en een buizerd. Ik geraakte niettemin veilig aan de voet van de Monte Pitoro, de eerste klim van de dag over zo'n 5 km. Het was weer even wennen, aan de klim èn aan mijn Campagnolo gestuurde Viner-racer. Altijd weer mooi, het uitzicht op zee en op de moerassen van Massaciuccoli. Altijd lekker om daarna over de licht aflopende SP1 terug naar Lucca te denderen, met vlak voor Lucca nog de klim van Mutigliano (ca. 2 km, door bos en langs olijfgaarden).


Is het hier al lente, dan?

Nou, dat nog niet. Vanaf vandaag is er en lichte winterse aanval met koude nacht en overdag onder de 10 graden. Wel droog. De vogels hebben de lente hier al wel een beetje in de kop, de Zwartkop fluit in onze tuin. Ze kunnen niet zo goed tegen het lengen der dagen, dat zal het zijn.
In verband met een jicht-achtige aanval op mijn grote teen doe ik vandaag kalm aan, we gaan zo meteen uit lunchen. Lopen gaat weer wat makkelijker nu ik Arnica-zalf op de gevoelige plek heb gesmeerd. Verder ga ik vandaag verder aan mijn steenuilzaken (o.a.financieel jaarverslag, website, registreren aanmeldingen & betalingen van begunstigers en abonnees op UILEN). En bekijken hoe het staat met het resultaat van onze oproep 'Steun ons Muluye steunen'.


Tot slot nog een andere oproep. De anti-natuurstemming ten tijde van het regime van staatssecretaris Bleeker (alias Mr. Chlorix) lijkt nog niet helemaal weggeëbd, getuige onder meer de uitzending van Zembla gisterenavond. Maar als je naar DWDD hebt gekeken zal je zonder twijfel zijn getroffen door de schoonheid van de Vuursalamander, kundig in het zonnetje gezet door bioloog Freek. Het zonnetje schijnt echter wel zeer flets voor de soort; er is sprake van mysterieuze sterfte. In een uiterste poging de Vuursalamander voor Nederland te behouden heeft RAVON, de Nederlandse organisatie voor de bescherming van amfibieën en reptielen een campagne opgestart. Doe mee! Adopteer een Vuursalamander!

zondag 20 januari 2013

Naar het WK Wielrennen in Toscane



Van Oud naar Nieuw blog

Eigenlijk had ik dit nieuwe blog al een maandje geleden willen beginnen. Helaas kwamen er wat familieperikelen tussen die er met alle aandacht vandoor gingen. Maar nu Mary-Anne en ik binnenkort weer richting Lucca vertrekken wordt het tijd het pennetje weer ter hand te nemen. Dit jaar zullen we er hopelijk in 2 perioden kunnen verblijven: van 4 februari tot 17 april en van 4 september tot 7 november. De keuze voor de laatste periode is vooral ingegeven door het feit dat eind september de WK wielrennen in Toscane zullen worden verreden, met een voorname rol voor Lucca.

Twee winters lang hield ik een blog bij: Overwinteren in Lucca bij om over onze ervaringen en belevenissen tijdens ons meermaandse verblijf in Lucca, Toscane te berichten. Nou ja, er zat ook een stukje voorjaar en najaar bij. In 2012 voegden we 5 weken herfst toe aan een winterverblijf van 5 maanden. Net wat u zegt, da's geen straf. Dat extra verblijf was zo gepland dat we het meerdaagse festival Comics and Games konden meebeleven, en dat ik zelf kon deelnemen aan L' Eroïca, de retro-vintage fietstocht door de fraaiste Chianti-streken in Toscane: zie verslag 1 en verslag 2 .



Zo'n meisje had ik nog nooit! (Comics and Games, 3 november 2012)

Vanuit ons huurappartementje (met tuin) in het centrum van Lucca kunnen we het leven in Lucca mooi meeleven. Dat geldt zeker als de jaarlijkse toeristenstroom nog niet op gang is gekomen. Het van winter weer voorjaar zien worden samen met de bewoners van de stad schept een band, zullen we maar zeggen. De Gierzwaluwen zijn er eerder terug dan bij ons, evenals met de aangenamere temperaturen, ook fijn voor een gemankeerd coureur als schrijver dezes. Net als de Lucchesi maken we, vanuit ons onderkomen, vrijwel dagelijks een ommetje over de geheel intacte Muren die het centrun omsluiten, we doen een babbeltje links, een babbeltje rechts, we nemen een barretje zus, een terrasje zo, gaan eens op restaurant (onze top-10 in een van de volgende blogs), etc. We zijn inmiddels, mede op gang geholpen door fietsfanaten Paladino en Dario, redelijk ingeburgerd, voorzover dat kan uiteraard. Al heb ik dan misschien enig talent voor maffiose streken, een Italiaan word ik natuurlijk nooit.


Mary-Anne oudejaarsdag 2011

Voor mij extra aantrekkelijk aan een langer verblijf in Lucca is het feit dat in de omgeving duchtig gewielrend kan worden. Overwinteren in Lucca vertelt voldoende over mijn avonturen op de fiets. De omgeving biedt een keur aan afwisselende trainingsparkoersen voor alle weersomstandigheden, van fietsen in de met olijf- en wijngaarden bezaaide heuvels benoorden Lucca, of als het nog wat te koud is, lange duurtochten maken langs de kust bij Viareggio, dan wel de Monte Serra ten zuiden van de stad als je je eens goed omhoog wil testen, of bij hogere tempereturen voor het serieuzere werk de bergen van de Alpi Apuane. Collega corridori genoeg om mee af te spreken of bij aan te sluiten.

2013: Nieuw blog
Ik ga proberen ook dit jaar weer een blog te schrijven. Voor Lucca-stad èn voor de wielerliefhebber wordt het een bijzonder jaar. Mijn blog zal dan zeker (maar niet uitsluitend) over fietsen gaan. De Wereldkampioenschappen Wielrennen worden immers dit jaar in Toscane verreden. De regio zal in rep en roer zijn. De start van de profkoers mannen vindt nota bene plaats in Lucca-centrum. Na het startschot (door Hein Verbruggen?) maken de heren coureurs eerst een rondje over de Muren rondom de oude stad, om daarna in lijn naar Florence te rijden, waar het locale circuit nog een keer of 10 dient te worden gerond. Het rondje over de Muren van Lucca is een van de festiviteiten om het 500 jarig bestaan ervan luister bij te zetten.

In maart ga ik het parkoers verkennen, te beginnen met het rondje over de Muren (4,2 km). Mag geen probleem zijn.
 
WK wielrennen bijwonen iets voor jou?
Het kan. Zowel Transavia als Ryan Air vliegen regelmatig tegen schappelijke prijzen op Pisa. Vanaf het naastgelegen station ben je in zo'n half uurtje in Lucca. Of je huurt op het vliegveld een autootje. Wel lastig als je je eigen fiets mee wilt nemen. Dan kan je beter vanuit Nederland gaan automobielen. Goede racefietsen zijn overigens te huur bij o.a. vriend Paladino, in wiens winkel het een komen en gaan is van wielertifosi en van in de omgeving wonende en trainende profs.
 
Wat het onderkomen betreft: er is veel mogelijk aan hotel, bed & breakfast etc. Zaak is wel er vroeg bij te zijn. Vriend Dario bemiddelt in de verhuur van villa's en appartementen in Lucca en omgeving. Op zijn verzoek attendeer ik je als hoofd van Agenzia Capo op enkele mogelijk interessante weekarrangementen. Een mooi onderkomen, begeleide fietstrips rond Lucca, fietshuur, bezoek WK met vervoer en tips voor de hotspots, wijnproeverij in een van de top-enoteca's van Toscane,  Dat kan bij elkaar en mooi weekje opleveren. Het is ook mogelijk wat langer te blijven en dan mee te doen aan de toerversie van de Strade Bianche, zijnde  L'Eroica; die wordt dit jaar verreden op 6 october. Moet je wel een fietsje van vóór 1987 meenemen (kabels buitenom, commandeurs, pedalen met riempjes) en dito oude wieleroutfit boven halen.
 
 
Komende week zal ik proberen nog wat meer details te geven. Vragen? Vraag maar.