Goesting en Grinta

Geen straf, geen enkele dag, om hier te rijden

 

Vooraf

Dit wordt het voorlaatste blog, zware stuff voor de niet-wielerliefhebbers, want vandaag gaat het vrijwel alleen over het velooke. In het laatste blog voor deze periode kijk ik een beetje terug, wat is me opgevallen en zo meer. Het kan best zijn dat ik die pas produceer als ik al weer in Utrecht ben teruggekeerd. Het is hier heel mooi weer, namelijk, en we hebben nog wat afspraken. Mary-Anne en ik zijn bovendien inmiddels in de opruim-, schoonmaak- en inpakmodus geschoten.

 

WK Wielrennen 2013 in Toscane, komt allen!

 

 

 

Het organisatiecomité van de WK Wielrennen 2013, hier in Toscane, kreeg er de laatste tijd aardig van langs in de lokale en regionale pers. Zo'n WK kan een boost geven aan de lokale economie, ook hier in Lucca. En dat kunnen ze heel, heel erg goed gebruiken hier. Hier in Lucca gaat op zondag 29 september het hoofdnummer, de profkoers mannen van start. Aankomst in Firenze.

 

Met nog een maand of 5 te gaan is er nog nergens iets te bekennen dat wijst op de komst van het grote evenement naar Lucca. De plaatselijke autoriteiten willen niets liever dan promotie op poten zetten (borden in de stad, opzetten van allerlei aan het WK gelieerde activiteiten, info op gemeentelijke website e.d.). Maar besprekingen met het comité hierover werden alsmaar uitgesteld. Ook kwam er nog geen duidelijkheid over het gebruik van het logo. Het is bekend dat de UCI nogal streng toeziet op het wederrechtelijke gebruik van het logo door derden. Zo is er een ernstige vertraging ontstaan in het opzetten van activiteiten en het wereldkundig maken daarvan; en daarmee ook het werven van sponsoren voor dat programma. Men ziet hier de unieke kans om meer mensen naar de stad te lokken in het water vallen. Hadden ze onze Jan maar in de arm genomen, die is namelijk manager geworden. De enige die momenteel reclame maakt voor het WK, dat ben ik! Ik rij af en toe, zoals ook op deze zondag 14/4, in de rondte met een WK-shirtje van Paladino, met correcte weergave van de regenboogstrepen (niet recht, want dat mag niet, maar gebogen, en dat mag dan weer wel). 

 

Promozione

 

Inmiddels is het organisatiecomité dan eindelijk in gang geschoten. De details van het parkoers zijn nu bekend gemaakt. De mannen professionals starten in Lucca op het Piazza Napoleone, prachtlocatie, en verlaten de stad via de Porta Elisa, een van de 7 gaten in de Muren om het historisch centrum. Momenteel is die poort voor een deel afgesloten wegens de bedenkelijke scheuren die er na de overvloedige regen in zijn ontstaan. Als het goed is rijden de heren coureurs eerst nog een rondje over die Muren. Als daar niet wat aan het wegdek wordt gedaan (in de hele regio is de toestand van het wegdek tamelijk erbarmelijk wegens gebrek aan onderhoud) tip ik de eerste lekke band in de eerste 3 (geneutraliseerde) kms van het WK. Zelf naar WK? Bovengenoemde officiële websites bieden mogelijkheden. In mijn blog van 26 maart jl. gaf ik al enkele adressen. Als je met zijn tweeën bent, en je houdt een beetje van elkaar is deze van Eugenio Nucci (dochter spreekt Engels) misschien wel iets. B&B's zijn er vele in Lucca, bv. deze (Jan spreekt Nederlands). Maar steeds geldt: boek snel, want het loopt goed storm met buitenlands bezoek in de periode september/oktober.

 

Prachtig weer geworden

 

Nu alweer (ruim) een week geleden was het weer nog niet optimaal, wat aan de natte kant, zullen we maar zeggen, zij het wel goed van temperatuur. Ook dan amuseren Mary-Anne en ik ons wel. Zelf keek ik bv. 's middags naar Rai2 Sport. Daar vertoont men een mooie serie, geheten 'Parels in de Sport'. De aflevering die ik bekeek ging over de 17e etappe van de Giro d' Italia 1998, de etappe waarin Marco Pantani (come lui nessuno mai!) zijn eerste roze trui veroverde. Mooi om te zien hoe Pantani samen met lieden als Camenzind, Tonkov en Zülle om hoog reed en hen er op legde. Ze hadden veel gemeen met elkaar, de ex-helden, o.a. dat ze hier allemaal zonder helm reden... Verder zag ik een prachtreportage over Parijs-Roubaix, maar die ging eens een keer over de achterkant van het peloton. Indringende beelden!

 

Verder gaan we bijna elke middag wel de stad in, en even langs bij de winkel van Pala. Altijd schoon volk aanwezig, regelmatig ook coureurs, mensen van SRM of Saxo-trainer Pino.   Om af te sluiten bij Bar Martini, van Julia.

 

 

Een van de Pala-klepkransjes, rechts de voorzitter (il presidente): Igor

 

 Pala met nichtje

 

Begin de laatste week viel hier de lente definitief in; we konden weer mooi aan de bak. Zo ruim, dat een dagje zonder fiets ook wel kon. We zijn nog maar eens lekker gaan eten, bij Ammodonostro, (in onze top-5).

 

 

Ook bij Ammodonostro:... Mmmm!

 

Nog enkele foto's van ons bezoek aan Ristorante Giglio, een dag of 10 geleden. De toeristen zaten buiten, wij binnen.

 

Populaire disgenoot ben ik niet....

 

'Signore, wat denkie van de wijn dan?' 'Niet zeiken, inschenken!'

 

Tuurlijk, bij het voortreffelijke eten (met iets te drinken erbij), moet je wel blijven fietsen. Zou ik eigenlijk fietsen om zo lekker te kunnen blijven eten (met iets te drinken erbij)? Het zou kunnen, want de Giro d' Italia ga ik niet meer winnen. Nou ja, gezellig is het ook, met de talrijke corridori hier ter plaatse. Veel gefietst met Dario, met Pala ook, met diverse gasten uit diverse buitenlanden, en met Tim (all the way from Sheffield gidst hij gasten voor Paladino), en met Michel, ex-fietskoerier uit Nederland.

Met Dario reed ik een heel mooie, waarbij we ook Montesagrati Alto aandeden. Vandaar daalden we af over een bochtige 20%-helling. Hier trainde Il Re Leone, Mario Cipollini, op macht, door regelmatig een aantal repeteer-klims uit te voeren. Als voorbereiding op het WK in Zolder, dat hij won. Mamma mia, dat zal zwaar geweest zijn. We weten inmiddels dat hij die speciaaltrainingen goed geprepareerd heeft aangevat. Nou ja, ook op die manier zou het mij niet gelukt zijn dat kunstje te doen. Je moet ook talent hebben, en veel, heel veel en doelgericht trainen; en er ook veel voor laten. Wat ik heb weet ik niet, maar talent nauwelijks. Wel goesting en grinta. En als je langs het parkoers wordt aangemoedigd door hoppen en talloze nachtegalen, ja, dan gaat het bijna vanzelf.

 

                     Ik vond zitten fijner, Dario rijdt onder toezicht de trap af 

 

2 Glasbakken op de10 km -klim: Trebbio Colle

 

 

En dan tot slot wat beelden van de rit van zaterdag jl. met Michel en Dario, over de Monte Magno en met de 9%-klim (5 kms) naar Capeglia in het parkoers van de dag. En een stuk langs zee, waar Petacchi ook aan het trainen was, achter een scootertje.

 

Op de Monte Magno

 

Heer P. te Zuid-Beveland: de persoon links is NIET Claudio Gaudianello, hoewel die hier niog altijd wordt gesignaleerd met zijn everzwijn, maar een politieman uit Lucca. Moest afhaken bij ons kleppers, vanwege onregelmatige diensten.

 

 

3x Capeglia na een best ambetante klim

 

De kustvlakte en de zee te zien achter beide heren

 

Origineel kunstwerk in Pietrasanta-centrum

 

En Mary-Anne...? Die genoot volop van de zon, o.a. in onze giardino.

 

 

 

 

 

Weer fleur in Lucca

 

Wat was het nat....

 

Nu ons vertrek rap naderbij komt keert de fleur in Lucca terug. We hebben onze punten in die 2,5 maand zeker gepakt, maar gemiddeld was het aan de grijze, en naar de plaatselijke maatstaven ook wat frisse kant. Sinds 1916 is er hier niet zo veel regen meer gevallen, bijna 3x de normale hoeveelheid voor de periode. Voor zover ik onder het fietsen al een kleurtje heb opgedaan is dat er wel goed afgespoeld.

 

 

Zonnig weekend te Lucca

Dit weekend was er reuring zat in Lucca-centrum, er werd gedanst op de pleinen van de stad en op de Muren vlak om de hoek vond de jaarlijkse 3-daagse markt voor het betere tuinieren plaats, dus inclusief kraampjes met prachtige kazen, wijnen en olijfoliën in de aanbieding. Daarmee kwam de fleur weer terug in Lucca.  Het weer werkte mee, graadje of 17-18 en veel zon. De mensen weer wat vrolijker, gelukkig, want ook de humeuren lagen hier geruime tijd onder het langjarig gemiddelde. Het kwam soms dicht in de buurt van het goede humeur van Swami Sinatra Tahamata.

  

 

De zondag begon al goed. Onderstaand volk kwam rond 9.30 uur door onze straat gemarcheerd. Wat ze gingen doen, geen idee, waarschijnlijk ergens iets opluisteren. Die club heeft haar clubhuis op de Muren, precies aan het eind van onze straat, dus als ze uitrukken richting centrum passeren ze altijd onze voordeur.

 

Boem-boem-trrrr tsieng boem

 

De fiets mocht bij dit heerlijke lenteweer natuurlijk niet binnen blijven. En ik moest mee, zei La Bici Viner, hoewel ik me nog verre van lekker voelde. Het werd een mooi parkoersje over Fiano/Loppeglia - Valdottano - Aquilea, niet langer dan 55 kms, maar wel met 3 klimmetjes, waarvan de eerste over ca. 9 km. Lekker haarspeldjes gedraaid in het zonnetje door bos, wijn- en olijfgaarden. Ik heb in soepele tred genoten van de vergezichten onderweg en van het getierelier der vele vogelen. Zowel een Hop als een Bosuil kruiste mijn pad.

Zicht op Pescaglia (de beek is een Foreldorado)

Het was voor het eerst dat ik niet meer dan één andere coureur tegenkwam. Da's niet zo'n wonder: het grote merendeel rijdt min of meer vaste trajecten, uit het oogpunt van training niet het beste om te doen. En dan zit er nog een flink stuk vrij drukke weg in ook. Had ik dan weer zo goed als geen last van. Ik had nog wel last van wat grieperigheid die me 2 dagen van de weg en voor een groot deel in bed hield. Ach ja, ziek zijn en topvorm, ze zeggen dat het dicht bij elkaar ligt. Donderdag jl. voelde ik hem (het griepje) al komen in mijn ritje met een Australische gast, Paladino en Chiara, reeds oma (van Emma) maar nog altijd een duivelinnetje, en niet alleen op de fiets.

 

 

Aardverschuivingen op mijn weg
De overvloedige regen van de laatste maanden heeft op veel plekken voor problemen gezorgd, o.a. in de vorm van frane, aardverschuivingen waarbij een deel van een heuvel met begroeiing, stenen en al naar beneden komt zetten. Ik ben er op mijn ritjes heel wat tegen gekomen. Die op de foto hieronder was een dag voor mijn passage net zo'n beetje opgeruimd. Zelfs de snelweg naar Pisa kreeg met het verschijnsel te maken.

 

 Heel wat kuubs kwamen hier naar onder gezet

 

Nog fietsplannen?

 

Zeker! De komende week heb ik nog een mooi fietsprogramma:

 

Martedì 9 - partenza verso le 12:30 e giro di 2h 30' sulle nostre colline – mooie rit van ca. 70 km doorheen onmetelijke wijn- en olijfgaarden

Giovedì 11 - partenza verso le 11:00 - Bagni di Lucca/Trebbio/SanGennaro/Matraia – pittig geval van ca. 120 kms met o.a. lange klim naar de Trebbio, en alweer door wijn- en olijfgaarden

Venerdì 12 - partenza verso le 11:00 - 3 ore di pianura...o quasi...verso il mare—richting zee, en daar langs de kust heen en weer raggen doorheen hagen van al of niet rondborstige badgasten in Viareggio en omstreken.

Sabato 13 - partenza verso le 12:30 – Serra – Koninginnerit over onder andere de Monte Serra, trainingsberg der allergrootsten; hier worden geen al of niet rondborstige badgasten verwacht. Wel pijn in de poten na afloop.

Op de 10e komt er ook nog een ritje tussen in dit schema.

 

Waar gegeten?

Nou, vrnl. thuis. We zijn wel een keer een goede pizza wezen eten bij Mara Meo, en zaterdag jl. hebben we 's middags 'warm gegeten'  bij een van onze favorieten, Ristorante Giglio. Ook nu werd ons vertrouwen niet beschaamd, en de uitbaters maakten een bescheiden rekening op voor het alles dat we genoten.

 

 

 

 

 

Grappig wel, we waren de enige gasten binnen in de mooie sala. Buiten stonden de toeristen te wachten tot er een plekje vrijkwam op het terras. Zo'n ruimte voor ons alleen (a hard day's night uit de boxjes) hadden we niet eerder.

  

 

 

Koud in Nederland, nat in Lucca

Vandaag langlaufen op de Wadden, het moet niet gekker worden. Hier in Lucca verloopt Paaszaterdag erg nat, maar wel met wat vrolijker temperaturen zo rond de 15 graden. Dan maar dat dan. Even niet fietsen, maar morgen wel, beter weer, zon. Een straatgenoot sprak me gisteren aan, wilde graag een keertje met me op pad. Leuk! Morgen op de afspraak om 10 uur, .... uhhh,  of 11 uur, of was het nu 9 uur? Voor hetzelfde geld sta ik 2 uur te wachten. Maar wat maakt het uit? Ik zal op tijd terug zijn voor de Ronde van Vlaanderen op TV. Eens zien of Olandesi als Terpstra, Boom, Langeveld zich van voren zullen laten zien, liefst in de laatste 10 km van deze topkoers. Niet vergeten de bonen in de week te zetten voor de afscheidsmaaltijd met Mirjam en Iemke, hier een dag of 4 op bezoek. Een flitsbezoek, maar wel erg gezellig. Vanavond gane we kane bij een van onze favorieten: Da Pasquale. Tuurlijk hebben we hier op ons appartement ook lekker gegeten.

Vandaag wordt in Nederland ook de Hel van het Mergelland verreden, waar enkele jaren terug mijn Gaul-clubgenoot Folkert de Haan nog actief was, als een van de 4 deelnemende Gaullisten. Nu hebben we vanuit Gaul! alleen nog Marc de Maar onder de deelnemers. Folkert is nu een paar kilootjes zwaarder, en gestopt op dit niveau. Voor de Hel van vandaag supporter ik voor Jasper Ockeloen, ik blijf toch een kleine jongen, en liefhebber :)). Hij maakt vandaag deel uit van de Nederlandse selectie, eerverleden jaar spraken we elkaar heel kort (ca. 23 seconden) voor de start van de Girobio, hier in Lucca. Ook toen al was hij lid van een nationale selectie.

Ik doe dit blogje terwijl de dames naar Palazzo Mansi zijn, een bezoek meer dan waard. Oorspronkelijk een adellijke residentie, gesticht door de familie Mansi, Die kwamen uit Duitsland afgezakt, en leefden van de handel in stoffen, ook met Nederland. Van windeieren geen sprake. Soms moet je gewoon het goede beroep kiezen, ook toen.

Tegenwoordig valt dat niet mee. Kom als jongere maar eens aan (passend) werk in Nederland.. Of hier in Italië, nog veel erger, die jeugdwerkloosheid hier. Mooie studie? Geen garantie op werk, of beter: weinig kans. Nou ja, ik heb het zelf ook nog meegemaakt, eind jaren '70, hoe moeilijk het kan zijn in tijden van economische neergang aan werk te raken.
De economische problemen hier zijn immens, nog verergerd door de politieke impasse van het moment. Bijna iedereen, en alle sectoren heeft/hebben er last van. Zo vreest men een toeristisch rampseizoen. Het begin is al slecht, het aantal toeristen in de regio, en ook in Lucca, vertoont met Pasen al een enorme dip. Het rijtje problemen is enorm. Van het om financiële redenen niet doorgaan van een opvoering van The Wall door Roger Waters tot het begrotingsgat van het organiserend comité van het WK Wielrennen.  Hopelijk hebben de meiden van Oranje niet voor niets op het circuit van Firenze getraind.

 Gaat lastig worden, straks in september

 

Ook het openbaar vervoer, toch al niet zo fantastisch georganiseerd, laat de nodige veren. Zo verdwijnt de snelle verbinding met de Frecciabianca langs de kust van Ligurië, Toscane en Lazio. Daardoor zien de pendelaars tussen  Grosseto-Livorno- Pisa en Rome zich opgescheept met een minder frequente en een duidelijk minder snelle verbinding. Er is zeer onlangs ook een nieuw broertje gedoopt, de Frecciarossa. Die moet met 400 in het uur de steden Rome en Milaan met elkaar gaan verbinden. De trein is genoemd naar de enkele weken terug overleden Pietro Mennea, de fameuze Italiaanse hardloper van weleer. Hopelijk levert dat geen bad luck op, Pietro stopte al na 200 meter mee, hij was sprinter.

Heb ik nog een goede raad voor de lezers? (alsof u daar op zit te wachten..). Toch wel: kijk af en toe naar de webcams van Beleef de Lente, bijvoorbeeld naar de cam van de steenuiltjes .

Fraser en Paladino, gisteren op de klim van Capella

Lucca, stad voor fietsers en jarigen

 
Evaluatie (1)
Het eind van ons verblijf in het fraaie stadje Lucca begint zo langszamerhand in zicht te raken. Het is te zien aan de slinkende hoeveelheid toiletpapier, benevens idem van de voorraden die nu niet meer zullen worden aangevuld. Ik kan al een beetje terugkijken naar mijn gefietste kilometers en afgelegde fietstrajecten. Slechts 2x een ruime honderd-rit kunnen maken, de rest korter, tussen de 50 en de 90 kms. Okay, wel kwaliteitskilometers, want altijd met ten minste twee min of meer serieuze klims er in. Het gevoel voor haarspeldrijden is daarmee wel weer ingesleten. De openingsrit was op 6/2, 65 km stond er die eerste keer op de teller. De kilometrasie is inmiddels opgelopen tot 1530; daar moest ik mij 29x voor omkleden. Ik hoop op beter weer in de resterende tijd tot 17 april, ik wil de 2000 toch zeker op de teller zien, dan ben ik opdat punt tevreden. Daarmee ben ik overigens een stuk minder ver dan vorig jaar om de zelfde tijd. Daarbij opgeteld dat in ik in nov/dec/jan in Nederland 'door omstandigheden' niet of nauwelijks heb kunnen fietsen, en op 6/2 practisch op nul ben begonnen ben ik conditioneel nog niet zo ver als vorig jaar.

Bart, in de klim nabij Castello (en onder de Mimosa)

Toen fietste ik Bart, met wie ik hier nu een weekje in de rondte rijd, er bergop nog uit, thans zijn de rollen enigszins omgedraaid. Ja, dames en heren, best een zwaar gelag, maar hier op tafel en in mijn hoofd heb ik talloze zaken van zwaarder belang liggen, of zitten. Deels leest u hierover ook in de krant.

I repeat that: the shirt-event (Clip Bonzo Dog Band: klik HIER)

"I mean, are they still necessary?"

Well, we're talking about shirts, about are they still necessary?

Do you think? I mean, do you think they should
They stop making shirts? Oh, no, not at all, a man's not Dr
Not dressed unless he's got a nice shirt on, governor, is he?

Tsja, al met al was het weer hier naar lokale begrippen tot nu ver onder de maat, al bleven we in Lucca verschoond van al te straf winterweer. Er moesten wel veel shirtjes worden gewassen.

Het relatief slechte weer van afgelopen periode betekent dat de gezamenlijke uitstapjes met Mary-Anne (bv. stedentripje, samen op de fiets langs de rivier naar Massaciuccoli) er ook bij zijn ingeschoten. Het is met name nogal regenachtig geweest (vandaag nog moest de afspraak met een aantal al of niet tijdelijke corridori van verschillende nationaliteit wegens overdreven nattigheid worden gecancelled). En er was ook sneeuw, zeker als je de hoogte in ging. Dat het weer niet erg heeft meegewerkt kan ik ook afmeten aan het feit dat we tot hier slechts een keer of 5 hebben kunnen terasseren op het prachtige Anfiteatro-plein, op slechts enkele honderden meters van ons onderkomen gelegen. Nou ja, de komende weken kan het beter zijn, in september/oktober is dat zeker het geval.

Hoe Mary-Anne haar verjaardag vierde.

Met Marja en Bart bij Tambellini, op de voorgrond de fijne Spumante, cadeautje van Dario

Mary-Anne heeft er zaterdag jl. weer een streepje bijgezet. We hebben uiteraard op gepaste wijze stilgestaan bij dat heuglijke feit, althans: we hebben de feiten maar op heuglijke wijze luister bijgezet. We zijn met Marja en Bart, hier een weekje bij hun zoon op bezoek, gaan eten bij Tambellini in San Alessio. Ongelooflijk lekker was het daar wederom in dit hoog in onze top-tien geklasseerde restaurant. Als ik er aan terugdenk komt de smaak van de voorgerecht spaghetti met ansjovis en bloemetjes (!) weer op de tong. De zeer ongedwongen bediening bevalt ons ook heel erg aan deze plek. Inmiddels (het is nu woensdagochtend) hebben we gisteravond ook al weer het afscheidsetentje (nu met zoonlief erbij) in een ander favoriet restaurant achter de rug. De volgende gasten ontvangen we morgen, maar die komen niet voor te fietsen.

WK Toscane
Zondag jl. vertrok op Piazza Napoleone een belangrijke juniorenkoers (helicopter in de lucht, weggeschoten door burgemeester Tambellini --> NB. ze heten hier niet allemaal zo, hoor).

Vanaf deze plek zal op 29 september ook het WK voor de profrenners van start gaan. Iemand van deze jongens heeft gewonnen, ik dacht de jongeheer Savini, in een soort Cancellara-ontsnapping. Ik weet niet wat de overwinning heeft opgeleverd, misschien wel een mooie ham. Zelfs om een ham te winnen wordt er in de amateurgelederen gedoped, zo blijkt uit een groot onderzoek dat momenteel in Toscane gaande is (het onderzoek 'Amateur'). Dan gaat het met name om het gebruik van Epo en Cera bij de sponsorploegen die de Gran Fondo's rijden, niet de jongens op de foto (hopen we dan maar). In dit licht is het wel grappig dat ene Raimundas Rumsas jl. zondag een GF in Pontedera (Toscane) won, de ex-prof wiens vrouw een dag na de tour van 2002 aan de grens tussen Frankrijk en Italië werd gesnapt met een kofferbak vol epo en testosteron. Was bestemd voor haar moeder, of voor haar hond, dat zou ook kunnen.

Hoe ook, hopelijk heeft de organisatie van het WK tegen die tijd enkele problemen tot een oplossing weten te brengen. Op de begroting schittert nog een knap gat; op de wegen, ook die ik hier in de omgeving berijd, schitteren weer andere gaten. Heel wat meer dan vorig jaar om deze tijd het geval was. Ja, het gaat hier economisch niet best, een stuk slechter dan bij ons (nog).

Verval der wegen wegens gebrek aan poen

Zelf naar het WK?
Ikke wel, we hebben ons onderkomen ook voor september/oktober weer vastgelegd. Alleen de profkoers bij de mannen vertrekt overigens vanuit Lucca. Alle andere wedstrijden in het nabij gelegen Montecatini.
Ik merk dat uit de hele wereld al ruimte voor de WK-week wordt gereserveerd. Paladino heeft al zijn huurracefietsen voor de weken rondom het WK al vergeven. Er zijn in Lucca en omgeving vele B7B's waar je het kan proberen. Namens Dario kan ik ook deze suggesties doen:

1. CASALE TORRIGIANI - http://www.tuscanyinvilla.com/html/houses_tuscany_rentals/Torrigiani.html

a 2.900 Euro/settimana

2. BORGO PALADINO - http://www.tuscanyinvilla.com/html/houses_tuscany_rentals/Paladino.html

a 2.500 Euro/settimana.

Jazeker, da's aan de prijs, maar je kan er wel met veel mensen terecht.

Via Paladino kan ik ook iets kleiners, gelegen binnen de Muren van Lucca zelf, in de aanbieding doen, voor 4 personen geschikt, kosten 900 à 1000 per week. Engelse eigenaars::

Wil je komen naar het WK, regel het dan in ieder geval zo gauw mogelijk. Het gaat druk zijn hier. Zo, nu een eindje fietsen. Wat frisjes (13 Gr), zonnetje, vrijwel geen wind. Met Tim, Michiel, Dario en Paladino.

Paladino

I repeat that: the Shirt-event....

Barbaren zouden meer moeten fietsen

Verbijsterd hoorde ik vanochtend het nieuws van de treinoverval bij Parijs. Maar liefst 30 gebivakmutste jongeren beroofden de reizigers van hun geld en bezittingen, van coupé naar coupé gaande. Met de traangasspuit in de hand. En niet vies van een stevige mep. Arme reizigers, typisch een gevalletje van 'op het verkeerde moment op de verkeerde plaats'. Maar wat gebeurt er allemaal? Zijn de barbaren - een nog niet voltooide mutatie van de oude mens (VN)- al zo ver opgerukt? Ik denk het. Want alles wordt minder, da's algemeen bekend. Hier in het bejubelde en geliefde Toscane geldt dat ook op een aantal punten, dus ook in Lucca. Kom ik nog op terug (als u dat ten minste niet erg vindt). Houden barbaren van fietsen? Het zal wel niet. Ik daarentegen wel. Waarmee nog niet het bewijs is geleverd dat ik niets barbaars in mij zou hebben. De lezer is vrij om daar zijn/haar eigen gedachten over te hebben. Vrienden en bekenden, die weten het wel.

Ik kon hoe dan ook vandaag gelukkig een (kort) rondje fietsen, stevige wind (vrij bijzonder) maar een zonnetje bij een graad of 14. De geest kon alleszins waaien, en dat deed ie. Al met al prima omstandigheden, korte broek, twee laagjes boven. Enne... vandaag sokjes van Sockeloen

Zonder sokjes van Sockeloen word je never nooit nie wereldkampioen

Dat is dan weer meer geworden, de temperatuur, c.q. het weer in het algemeen. Blijft de rest van de maand zo, wel af en toe wat nat maar temps rond de 15, op sommige dagen erboven. Ligt in Nederland heel anders, las ik net in de Volkskrant. Vervelend, maar wat doe je er aan? Door al die frissigheid doen de Steenuiltjes (www.beleefdelente.nl/steenuil) het ook nog even rustig aan met de amoureuziteiten, of hoe heten die dingen..?.

Ex-Fietskoerier Michel op de Monte Balbano

Met Tim (Sheffield Wednesday) en Hans Christian (Noorwegen)

De laatste week was het weer hier  overigensbepaald wisselvallig. T/m zaterdag jl. heb ik in goed internationaal gezelschap (Noorwegen, Engeland, hoewel van Sheffield, Italië, en NLD, de fameuze ex-fietskoerier Michel een viertal mooie ritjes kunnen maken, met maar een klein beetje nat..

Met de Noren richting Matraia

Idem op de Monte Pitoro

Op zondag en zeker op maandag was het echter ronduit hondenweer (tempo da lupi = 'wolvenweer'; wij hebben nog geen wolven, maar dat komt in orde). Nu werd er hier op zondag een duathlon-wedstrijd gehouden. Dat is rennen, fietsen, rennen. De mannen en de paar vrouwen hielden het nog net droog, maar de ondergrond was wel doordrenkt met de regen van de dagen er voor. 

Prachtparkoers, onder de Muren

Nee, dan hadden de profrenners in Milaan- San Remo het een stuk beroerder. Veramente Tempo da Lupi! Traksel-weer, maar die reed helaas niet mee. Dergelijk weer is mij in het verleden ook een aantal keer overkomen, in de Grote Alpentour en Zwitserland-Italië van Cycletours en En Route. Nooit, maar dan ook nooit vergeet ik bv. de klim op de Oberalp in een van die reizen. Per meter omhoog werd het natter en kouder, totdat we gewoon in de sneeuw reden, met a cold wind ahead, geen zicht. Toen er een autootje langs reed, en ik bijna het bewustzijn had verloren wist ik met mijn laatste krachten van de fiets te komen. Om mijn weg te voet naar de colhoogte te vervolgen. Dat bleek 2 bochten verder te zijn. In de volgende bocht kwam ploegleider Brinkman (zoon van de fameuze Manus) mij met een warme deken tegemoet gerend, en hij geleidde mij naar het busje. Dat zat al bijna vol met hevig sidderende, bevende en huilende teamgenoten. Ons scheidde slechts de afdaling naar Andermatt om in het gerieflijke hotel te geraken. Goed getraind als we allemaal waren trad het herstel spoedig in na douche en even onder de wol. Nog nooit zoveel power en sterke verhalen aan tafel meegemaakt als die avond. Maar ik dwaal af, want zo slecht was het weer hier nu ook weer niet, en ook niet in Milaan-San Remo.

Ciolek legt Sagan en Cancellara er op; in de verte de eerste Nederlander: Sebastiaan Langeveld

Vanaf zondag-mezzogiorno was in ieder geval zeker geen fietsweer, maar wel goed genoeg om ons  's avonds naar een van de favo-resto's Da Pasqualino te begeven. Beiden erg genoten van de ambiance en het lekkere eten. Maandag was werkelijk de slechtste dag ooit hier beleefd. Weeralarm, gevaar voor buiten de oevers tredende rivier de Serchio (loopt pal langs Lucca) en al haar zijlopen, gevaar voor aardverschuivingen, dat werk.

Serchio vol

Er is wel het een en ander gebeurd, bv. een dikke boom verpletterde passerende auto (chauffeur helaas ook op het verkeerde moment op de verkeerde plaats), aardverschuivingen langs hellingen her en der. Enne.... vanochtend bleek dat er zo'n 15 cm water stond in onze kelder; ook de verkeerde plaats, maar wat doe je er aan? Leegpompen. Alsof het slechte weer nog niet erg genoeg was ook dat nog.

Dubbel pech